Klaar voor thuiswerken: wat bepaalt of werken vanuit huis bij je past

In 2010 deed het Chinese reisbedrijf Ctrip een experiment met callcentermedewerkers die zich vrijwillig hadden gemeld om thuis te werken. De helft van hen, gekozen op geboortedatum, werkte negen maanden thuis terwijl de rest op kantoor bleef. Nicholas Bloom en collega's, die de resultaten in 2015 publiceerden, ontdekten dat de thuiswerkers ongeveer 13 procent productiever waren, deels omdat ze minder pauzes namen en minder ziektedagen hadden. Toch ging ongeveer de helft van de thuiswerkers terug naar kantoor toen het experiment afliep en iedereen mocht kiezen. Velen noemden eenzaamheid als reden.

Dezelfde regeling paste bij sommige mensen en sleet anderen uit. Thuiswerk-gereedheid is onze naam voor de gewoontes en omstandigheden die bepalen in welke groep je waarschijnlijk terechtkomt.

Vier problemen die steeds terugkomen

In 2021 bestudeerden Bin Wang, Yukun Liu, Jing Qian en Sharon Parker mensen die tijdens de COVID-19-pandemie thuis waren gaan werken. Ze beschreven vier belangrijke uitdagingen:

• werk-thuisinterferentie, wanneer huishouden en gezin de werktijd binnendringen en werk doorloopt in de avond
• ineffectieve communicatie, wanneer informatie die vroeger over een bureau heen ging verloren raakt
• uitstelgedrag, zonder iemand in de buurt die merkt dat een taak nog niet is begonnen
• eenzaamheid, door het verlies van het kleine dagelijkse contact op kantoor

Mensen die steun kregen van collega's meldden minder van deze problemen, en zelfdiscipline maakte verschil in hoe goed mensen ermee omgingen.

Wat onze test vraagt

Onze thuiswerk-gereedheidstest heeft 10 stellingen die we zelf hebben geschreven op basis van dat onderzoek, dus de test is een hulpmiddel voor zelfreflectie, geen gevalideerde vragenlijst. Je beoordeelt elke stelling op een vijfpuntsschaal van helemaal oneens tot helemaal eens en krijgt één totaalscore.

De stellingen gaan over zelfdiscipline (“Ik kan zelf mijn werkdag plannen en me aan die planning houden”), schriftelijke communicatie, op tijd om hulp vragen, een werkplek, technologie en contact houden met collega's. Twee stellingen worden omgekeerd gescoord, omdat instemmen ermee je gereedheid verlaagt: “Thuis word ik voortdurend van mijn werk weggetrokken: de was, de koelkast, de bank” en “Zonder dagelijks contact met mensen op kantoor voel ik me afgesneden en verlies ik motivatie.”

Grenzen zijn een voorkeur

In 2000 beschreven Blake Ashforth, Glen Kreiner en Mel Fugate hoe mensen de grens tussen werk en thuis bewaken. Sommigen geven de voorkeur aan segmentatie: aparte plekken, tijden en zelfs kleding voor het werk. Anderen geven de voorkeur aan integratie: een werkbericht beantwoorden tijdens het avondeten of de was ophangen tussen twee vergaderingen stoort hen niet. Geen van beide stijlen is fout. Problemen beginnen wanneer je stijl niet past bij je situatie, bijvoorbeeld wanneer iemand die scheiding nodig heeft aan de keukentafel van een gedeelde woning werkt.

Daarom vraagt één stelling of je aan het eind van de dag je laptop kunt dichtklappen en dicht kunt laten. Thuis moet die gewoonte het werk doen dat vroeger het woon-werkverkeer deed.

Zo lees je je score

Een lage score betekent niet dat je niet op afstand kunt werken. Kijk welke stellingen hem omlaag hebben getrokken. De meeste beschrijven gewoontes of omstandigheden die kunnen veranderen: een vaste begin- en eindtijd, een hoek die je alleen voor werk gebruikt, een korte schriftelijke update aan het eind van elke dag, een vast gesprek met een collega dat niet over taken gaat.

De stelling over je afgesneden voelen is moeilijker te veranderen met gewoontes. Past die sterk bij je, dan is een hybride regeling met een paar kantoordagen misschien beter voor je dan volledig thuiswerken, en daarvoor kiezen is een verstandige beslissing.

Als de grens tussen werk en de rest van je leven al vervaagd is, doe dan de werk-privébalans-test en lees hoe je het evenwicht tussen werk en privé vindt. Voor de planningskant van alleen werken, probeer de timemanagement-test.