Zin in het leven: zin hebben en zin zoeken zijn twee verschillende scores

Iemand die zegt nog te zoeken naar waar het eigen leven om draait, kan op twee heel verschillende plekken staan. Misschien voelt die persoon zich verloren. Of er is al een duidelijk gevoel van zin, en de vraag blijft terugkomen omdat die interessant is. Veel oudere meetinstrumenten gaven één totaalscore voor zingeving en konden deze twee mensen niet uit elkaar houden.

In 2006 publiceerden Michael Steger, Patricia Frazier, Shigehiro Oishi en Matthew Kaler de Meaning in Life Questionnaire (MLQ), die de twee gescheiden houdt. Onze test Zin in het leven (MLQ) is erop gebaseerd.

Aanwezigheid en zoeken

Aanwezigheid van zingeving is hoe sterk je voelt dat je leven al zin heeft en een doel. Zoeken naar zingeving is hoe actief je probeert dat gevoel te vinden of te verdiepen. Onze versie heeft voor elk vijf stellingen. Bij aanwezigheid horen “Ik begrijp de betekenis van mijn leven” en “Ik heb een bevredigend levensdoel ontdekt.” Bij zoeken horen “Ik zoek een zin in mijn leven” en “Ik zoek een doel of missie in mijn leven.”

In het artikel uit 2006 bleken de twee scores grotendeels onafhankelijk. Weten hoeveel zin iemand ervaart, zegt weinig over hoe hard die persoon zoekt. Dat levert vier combinaties op: mensen die zin ervaren en niet zoeken, mensen die zin ervaren en blijven zoeken, mensen die het missen en hard zoeken, en mensen die het missen en niet zoeken.

Waar elke score mee samengaat

In de studies van Steger ging aanwezigheid van zingeving samen met hogere levenstevredenheid, meer positieve emoties en minder depressie. Zoeken had zwakkere verbanden met welzijn, en in verschillende steekproeven ging het samen met een iets lager welzijn.

De combinatie telt zwaarder dan zoeken op zich. In 2010 vonden Nansook Park, Mihyang Park en Christopher Peterson dat zoeken samenging met hogere levenstevredenheid bij mensen die al een sterk gevoel van zin hadden, en met lagere tevredenheid bij mensen die weinig zin ervoeren. Verder zoeken vanuit een veilige basis voelt anders dan zoeken omdat er iets ontbreekt.

Leeftijd verschuift de balans

In 2009 vergeleken Steger, Oishi en Todd Kashdan mensen van eind tienerjaren tot op hoge leeftijd. Oudere leeftijdsgroepen rapporteerden meer aanwezigheid van zingeving en minder zoeken. Jonge volwassenen zochten het meest, wat past bij een levensfase waarin werk, relaties en overtuigingen nog gekozen worden. Een hoge zoekscore als twintiger komt vaak voor en zegt op zich weinig over de vraag of er iets mis is.

Onze versie en je resultaat

De meeste van onze tien stellingen volgen de formulering van Steger op de voet, een paar zijn anders verwoord, en één zoekstelling is van onszelf: “Mijn zoektocht naar zin in het leven heeft me veel voldoening gebracht.” Het origineel gebruikt een zevenpuntsschaal van absoluut onwaar tot absoluut waar en mengt de twee soorten stellingen. Onze versie gebruikt een zevenpuntsschaal van helemaal mee oneens tot helemaal mee eens en toont eerst de stellingen over aanwezigheid. Eén stelling over aanwezigheid, “Mijn leven heeft geen duidelijk doel”, wordt omgekeerd gescoord. Door deze wijzigingen laten je scores je eigen patroon zien, maar ze komen misschien niet overeen met gepubliceerde normen.

Lees de twee scores als paar. Hoge aanwezigheid met weinig zoeken wijst meestal op een stevig gevoel van zin. Hoge aanwezigheid met veel zoeken beschrijft vaak een nieuwsgierig mens die blijft bijschaven wat belangrijk is. Veel zoeken met lage aanwezigheid is het patroon dat onderzoek het vaakst verbindt met psychisch lijden. Je resultaat is geen diagnose, maar als dat patroon samengaat met weken van sombere stemming, praat dan met een arts of psycholoog.

De MLQ vraagt of je zin ervaart en of je ernaar zoekt. De oudere traditie van Viktor Frankl vraagt meer naar doelen en richting, en de test Doel in het leven (PIL-test) behandelt die kant. Waar zin vaak vandaan komt, lees je in hoe je je levenswaarden ontdekt.