Nadzieja jako wola i drogi: co mierzy Skala Nadziei Snydera

Pomyśl o celu, który jest dla ciebie ważny, a potem wyobraź sobie, że oczywista droga do niego się zamyka. Niektórzy na tym się zatrzymują. Inni zaczynają wymieniać alternatywy, zanim jeszcze minie im irytacja. Psycholog C. R. Snyder poświęcił dużą część kariery różnicy między tymi dwiema reakcjami, a tę drugą nazwał nadzieją.

Wola i drogi

W 1991 roku Snyder i współpracownicy opublikowali artykuł zatytułowany „The will and the ways” razem z krótkim kwestionariuszem, Skalą Nadziei dla Dorosłych (Adult Hope Scale). W ich definicji nadzieja ma dwie części. Sprawczość to wola, poczucie, że możesz ruszyć w stronę celu i iść dalej. Znajdowanie dróg to sposoby, czyli umiejętność wymyślania dróg do celu, także nowych, gdy pierwsza zostaje zablokowana.

Potrzebne są obie części. Silna wola przy tylko jednej drodze kończy się frustracją, gdy ta droga się zamyka. Wiele dróg bez chęci, by pójść którąkolwiek z nich, kończy się planami, które zostają na papierze.

O co pyta nasz test

Nasz test nadziei (Skala Nadziei Snydera) korzysta z ośmiu punktowanych pozycji skali Snydera, po cztery na każdą część, i daje osobny wynik dla sprawczości i dla znajdowania dróg. Jedna z pozycji dotyczących dróg brzmi „Każdy problem da się obejść na wiele sposobów”. Wśród pozycji dotyczących sprawczości są „Energicznie dążę do swoich celów” i „Osiągam cele, które sobie wyznaczam”.

Zmieniliśmy trzy rzeczy. Oryginał ma cztery pozycje buforowe, które nie są punktowane, i te pominęliśmy. Oryginał pyta, na ile każde stwierdzenie jest prawdziwe, od „zdecydowanie nieprawdziwe” do „zdecydowanie prawdziwe”, a nasza wersja używa pięciostopniowej skali od „zdecydowanie się nie zgadzam” do „zdecydowanie się zgadzam”. Jedną pozycję lekko przeformułowaliśmy: zamiast wychodzenia „z tarapatów” mówi o wychodzeniu „z trudnej sytuacji”. Z powodu tych zmian twoje wyniki mogą nie pokrywać się dokładnie z opublikowanymi normami.

Nadzieja to nie optymizm

W 1985 roku Michael Scheier i Charles Carver opisali optymizm dyspozycyjny jako ogólne oczekiwanie, że sprawy ułożą się dobrze. Nadzieja w rozumieniu Snydera jest węższa i bardziej aktywna. Osoba optymistyczna oczekuje dobrego wyniku. Osoba z nadzieją widzi też, jak sama mogłaby do niego doprowadzić.

Te dwie cechy zwykle idą w parze, ale można mieć wysoki wynik w jednej i tylko umiarkowany w drugiej. Ktoś może oczekiwać, że życie się ułoży, bo ufa szczęściu albo ludziom wokół, nie widząc przy tym wielu własnych dróg.

Co przewiduje nadzieja

W 2002 roku Snyder i współpracownicy śledzili losy studentów przez sześć lat studiów. Studenci z wyższym wynikiem nadziei na początku mieli lepsze oceny i częściej kończyli studia, nawet po uwzględnieniu wyników egzaminów wstępnych.

Takie badanie nie może pokazać, że nadzieja powoduje lepsze wyniki. Część związku może biec w drugą stronę, bo wcześniejsze sukcesy dają ludziom poczucie, że sobie radzą. Pozycje sprawczości, takie jak „W życiu odniosłem/-am całkiem sporo sukcesów”, częściowo wprost mierzą dotychczasowe sukcesy, więc trudny rok może obniżyć twój wynik sprawczości, nie mówiąc wiele o tym, co możesz zrobić dalej.

Jak czytać swoje dwa wyniki

Najpierw sprawdź, która część jest niższa. Niska sprawczość przy wysokim znajdowaniu dróg często pasuje do kogoś, kto widzi możliwości, ale nie ma już sił. Odpoczynek, mniejsze kroki i cel, na którym ci zależy, mogą pomóc bardziej niż dalsze planowanie. Niskie znajdowanie dróg przy wysokiej sprawczości pasuje do kogoś, kto ciężko pracuje nad jednym planem i staje w miejscu, gdy ten plan zawodzi. Rozbicie celu na kroki i zapisanie drugiej drogi, zanim będzie potrzebna, daje znajdowaniu dróg materiał do pracy. Jeśli oba wyniki są niskie, a od tygodni masz też obniżony nastrój, rozważ rozmowę z lekarzem albo psychologiem.

Żeby porównać nadzieję z ogólnymi oczekiwaniami wobec przyszłości, zrób test optymizmu (LOT-R) i przeczytaj, dlaczego optymizm to nie naiwność. O przekonaniu, że poradzisz sobie z tym, co przyniesie życie, które jest bliskie sprawczości, mówi test poczucia własnej skuteczności (GSES).