Yalnızlık ve UCLA ölçeği: sekiz soru neyi ölçer

Takvimi dolu, bütün gün iş arkadaşlarıyla birlikte olan ve grup sohbeti hiç susmayan biri yine de kimsenin onu gerçekten tanımadığını hissedebilir. Bir başkası ayda iki arkadaşıyla görüşür ve kendini iyi hisseder. İlişkileri saymak yalnızlık hakkında pek az şey söyler; psikologların onu insanlara nasıl hissettiklerini sorarak ölçmesinin nedeni budur.

UCLA Yalnızlık Ölçeği testimiz bunu sekiz soruyla yapar. Eğitim amaçlı bir araçtır, tanı yerine geçmez.

Yalnızlık bir boşluktur

Letitia Anne Peplau ve Daniel Perlman 1982'de yalnızlığı, sosyal ilişkilerin sayı ya da yakınlık bakımından istediğinin gerisinde kaldığında ortaya çıkan hoş olmayan duygu olarak tanımladı. Bu tanım yukarıdaki iki kişiyi açıklar. Yalnızlık, sahip olduğun ilişki ile ihtiyaç duyduğun ilişki arasındaki mesafeye bağlıdır ve bu ihtiyaç kişiden kişiye değişir.

Yalnızlık sosyal izolasyondan da farklıdır; sosyal izolasyon, az sayıda ilişkiye sahip olmanın nesnel durumudur. İkisi sık sık örtüşür ama her zaman değil. İzole olup yalnız olmayabilirsin ya da insanlarla çevrili olup yalnız olabilirsin.

Sorular nereden geliyor

UCLA Yalnızlık Ölçeği ilk kez 1978'de Daniel Russell ve Los Angeles'taki Kaliforniya Üniversitesi'nden çalışma arkadaşları tarafından yayımlandı. 1980'de gözden geçirildi ve Russell 1996'da üçüncü bir sürüm yayımladı. Tam sürüm 20 sorudan oluşur. 2004'te Mary Elizabeth Hughes, Linda Waite, Louise Hawkley ve John Cacioppo büyük anketler için üç soruluk kısa bir form yayımladı.

Bizim sürümümüz sekiz sorudan oluşur. Bunlardan üçü Hughes'un üç sorusudur: “Ne sıklıkla arkadaşlıktan yoksun olduğunu hissediyorsun?”, “Ne sıklıkla dışlanmış hissediyorsun?” ve “Ne sıklıkla başkalarından yalıtılmış hissediyorsun?” Diğer beşi, ifadelerinde bazı değişikliklerle, Russell'ın daha uzun ölçeğindeki sorulara yakındır. Üçü yalnızlığın tersini sorar, örneğin “Ne sıklıkla bir arkadaş grubunun parçası olduğunu hissediyorsun?”, ve bunlar ters puanlanır.

Her soruyu “Hiçbir zaman” ile “Neredeyse her zaman” arasında uzanan beş dereceli bir ölçekte cevaplarsın ve bütün cevaplar toplanarak tek bir yalnızlık puanı oluşturur. Yayımlanmış sürümler üç ya da dört cevap seçeneği kullanır; bu yüzden puanın yayımlanmış normlarla doğrudan karşılaştırılamaz.

Yalnızlık neden dikkat ister

Julianne Holt-Lunstad, Timothy Smith ve Bradley Layton 2010'da 148 çalışmayı bir araya getirdi ve sosyal ilişkileri daha güçlü olan insanların izlem süresi boyunca hayatta kalma olasılığının, ilişkileri daha zayıf olanlara göre daha yüksek olduğunu buldu. Holt-Lunstad ve çalışma arkadaşlarının sonraki çalışmaları yalnızlık ve izolasyon için de aynı yönü gösterdi.

John Cacioppo ve Louise Hawkley 2009'da yalnızlığın insanları reddedilmeye karşı nasıl daha tetikte hâle getirebileceğini anlattı. O zaman ilişki kurmak daha riskli hissettirir, insanlar biraz geri çekilir ve yalnızlık kendini sürdürebilir. Bu açıdan bakıldığında yalnızlık, tıpkı açlık gibi, bir ihtiyacın karşılanmadığına dair bir sinyaldir ve utanılacak bir şey değildir.

Yüksek bir puanla ne yapmalı

Yüksek bir puan, sık sık dışlanmış, yakın insanlardan yoksun ya da tanınmamış hissettiğin anlamına gelir. Nedeni hakkında hiçbir şey söylemez ve hiçbir durumun tanısı değildir. Yalnızlık çoğu zaman bir taşınma, yeni bir iş, bir ayrılık, bir kayıp ya da ebeveyn olmak gibi bir değişikliğin ardından gelir ve hayat yoluna girdikçe hafifleyebilir.

Yalnızlık aylardır sürüyorsa, ona çökkün bir ruh hâli, ilgi kaybı, uyku sorunları ya da umutsuzluk hissi eşlik ediyorsa ya da kendine zarar verme düşüncelerin varsa bir doktorla ya da psikologla konuş. Bu durumlarda PHQ-9 depresyon taraması gibi bir tarama ilk adım olabilir, ama bir uzmanla konuşmak her puandan daha önemlidir.

Başkalarının yargısından korkmak seni insanlardan uzak tutuyorsa, sosyal anksiyete taraması bunun bir rol oynayıp oynamadığını gösterebilir. İlişkilerinden hangilerinin sana gerçek destek verdiğini merak ediyorsan, gerçek bir arkadaşlığı nasıl tanıyabileceğin üzerine yazıyı oku.