Psychologia pozytywna

Czym jest psychologia pozytywna?

Psychologia pozytywna jako odrębny nurt narodziła się w 1998 r., gdy Martin Seligman objął przewodnictwo APA i ogłosił, że psychologia za bardzo skupiła się na patologii, a za mało na tym, co sprawia, że ludzie kwitną (flourishing).

Trzy filary

Seligman wyróżnia trzy obszary: 1) Pozytywne emocje (radość, wdzięczność, nadzieja), 2) Pozytywne cechy (mocne strony charakteru — odwaga, mądrość, życzliwość), 3) Pozytywne instytucje (rodzina, szkoły, miejsce pracy wspierające rozwój).

Model PERMA

Rozszerzony model dobrostanu Seligmana: Positive emotions, Engagement (zaangażowanie, flow), Relationships, Meaning (sens), Accomplishment (osiągnięcia).

Kluczowe pomiary

PWB (Psychological Wellbeing Scales, Ryff 1989), SWLS (Satisfaction With Life Scale, Diener 1985), GQ-6 (Gratitude Questionnaire, McCullough 2002), GSES (Schwarzer & Jerusalem 1995), VIA-IS (Values in Action Inventory of Strengths, Peterson & Seligman).

Interwencje

Udowodnione naukowo: ćwiczenia wdzięczności (3 dobre rzeczy dziennie), używanie mocnych stron na nowy sposób, akty życzliwości, mindfulness. Efekty są skromne ale realne — meta-analizy pokazują d ~0.3.