Eenzaamheid en de UCLA-schaal: wat acht vragen meten
Je kunt je eenzaam voelen tussen veel mensen en tevreden zijn met heel weinig. Hoe psychologen eenzaamheid definiëren, wat de UCLA-schaal vraagt en wanneer je hulp zoekt.
Iemand met een volle agenda, de hele dag collega's om zich heen en een drukke groepsapp kan toch het gevoel hebben dat niemand hem of haar echt kent. Iemand anders ziet twee vrienden per maand en voelt zich prima. Contacten tellen zegt weinig over eenzaamheid, en daarom meten psychologen het door te vragen hoe mensen zich voelen.
Onze test Eenzaamheid (UCLA Loneliness Scale) doet dat met acht vragen. Het is een hulpmiddel ter informatie en geen diagnose.
Eenzaamheid is een kloof
In 1982 beschreven Letitia Anne Peplau en Daniel Perlman eenzaamheid als het onaangename gevoel dat ontstaat wanneer je sociale relaties tekortschieten bij wat je wilt, in aantal of in nabijheid. De definitie verklaart de twee mensen hierboven. Eenzaamheid hangt af van de afstand tussen het contact dat je hebt en het contact dat je nodig hebt, en die behoefte verschilt van persoon tot persoon.
Het verschilt ook van sociaal isolement, de objectieve toestand van weinig contacten hebben. De twee overlappen vaak, maar niet altijd. Je kunt geïsoleerd zijn en je niet eenzaam voelen, of omringd zijn door mensen en eenzaam zijn.
Waar de vragen vandaan komen
De UCLA Loneliness Scale werd in 1978 voor het eerst gepubliceerd door Daniel Russell en collega's aan de University of California, Los Angeles. In 1980 werd de schaal herzien, en in 1996 publiceerde Russell een derde versie. De volledige versie heeft 20 vragen. In 2004 publiceerden Mary Elizabeth Hughes, Linda Waite, Louise Hawkley en John Cacioppo een korte vorm met drie vragen voor grote enquêtes.
Onze versie heeft acht vragen. Drie daarvan zijn de drie vragen van Hughes: “Hoe vaak heb je het gevoel dat je gezelschap mist?”, “Hoe vaak heb je het gevoel buitengesloten te worden?” en “Hoe vaak heb je het gevoel geïsoleerd te zijn van anderen?” De andere vijf liggen dicht bij vragen uit de langere schaal van Russell, met wat wijzigingen in de formulering. Drie vragen gaan over het tegenovergestelde van eenzaamheid, bijvoorbeeld “Hoe vaak heb je het gevoel deel uit te maken van een groep vrienden?”, en die worden omgekeerd gescoord.
Je beantwoordt elke vraag op een vijfpuntsschaal van nooit tot bijna altijd, en alle antwoorden samen vormen één eenzaamheidsscore. De gepubliceerde versies gebruiken drie of vier antwoordopties, dus je getal kun je niet direct vergelijken met gepubliceerde normen.
Waarom eenzaamheid aandacht verdient
In 2010 brachten Julianne Holt-Lunstad, Timothy Smith en Bradley Layton 148 studies samen en vonden dat mensen met sterkere sociale relaties een grotere kans hadden om de onderzoeksperiode te overleven dan mensen met zwakkere relaties. Later werk van Holt-Lunstad en collega's wees voor eenzaamheid en isolement in dezelfde richting.
John Cacioppo en Louise Hawkley beschreven in 2009 hoe eenzaamheid mensen alerter kan maken op afwijzing. Contact voelt dan riskanter, mensen trekken zich een beetje terug, en de eenzaamheid kan zichzelf in stand houden. Zo bekeken is eenzaamheid een signaal dat een behoefte niet vervuld wordt, net als honger, en niets om je voor te schamen.
Wat je doet met een hoge score
Een hoge score betekent dat je je vaak buitengesloten voelt, zonder naasten, of onbekend. Hij zegt niets over de oorzaak en is geen diagnose van een aandoening. Eenzaamheid volgt vaak op een verandering, zoals een verhuizing, een nieuwe baan, een breuk, een verlies of het krijgen van een kind, en kan afnemen als het leven weer tot rust komt.
Praat met een arts of psycholoog als de eenzaamheid al maanden duurt, als die samengaat met een sombere stemming, verlies van interesse, slaapproblemen of een gevoel van hopeloosheid, of als je gedachten hebt om jezelf iets aan te doen. In die gevallen kan een screening zoals de PHQ-9-depressiescreening een eerste stap zijn, maar een gesprek met een professional is belangrijker dan welke score ook.
Houdt angst voor het oordeel van anderen je weg van contact, dan kan de sociale angst screening (Mini-SPIN) laten zien of dat meespeelt. En als je je afvraagt welke van je relaties je echte steun geven, lees dan het artikel over hoe je echte vriendschap herkent.
Doe de test gratis
Directe resultaten. Zonder registratie. Betrouwbare wetenschappelijke methodologie.
Start test