Zaangażowanie w cel: dlaczego jedne cele przetrwają pierwszą porażkę, a inne gasną

Wiele osób wyznacza sobie cel w styczniu, a w marcu już o nim nie pamięta. Zwykle sam cel był w porządku. Wygasło zaangażowanie w niego.

Psycholodzy badający cele oddzielają dwie rzeczy: cel (jak jest konkretny i jak trudny) oraz zaangażowanie w cel, czyli twoją determinację, żeby go osiągnąć. W 1987 roku John Hollenbeck i Howard Klein dowodzili, że zaangażowanie zasługuje na osobne badania, bo cel, na którym ludziom nie zależy, niewiele zmienia w tym, co robią.

Zaangażowanie liczy się najbardziej przy trudnych celach

Edwin Locke i Gary Latham badali wyznaczanie celów przez dziesięciolecia. W podsumowaniu tych badań z 2002 roku konkretne i trudne cele prowadziły do lepszych wyników niż cele łatwe albo ogólnikowe „rób, co możesz”, pod warunkiem że ludzie byli w nie zaangażowani i dostawali informację zwrotną o postępach.

W 1999 roku Howard Klein, Michael Wesson, John Hollenbeck i Bradley Alge połączyli wyniki wielu badań nad zaangażowaniem w cel. Zaangażowanie wiązało się z wynikami, a związek był silniejszy, gdy cele były trudne. Łatwy cel zwykle zostaje zrealizowany niezależnie od tego, czy ci na nim zależy. Trudny cel realizują głównie ci, którzy pozostają zaangażowani po pierwszych problemach.

Co wzmacnia zaangażowanie

Locke i Latham wskazali dwa ogólne źródła zaangażowania: jak ważny jest dla ciebie wynik i jak mocno wierzysz, że możesz go osiągnąć. Cel wybrany z własnych powodów, który wydaje się osiągalny przy wysiłku, łatwiej utrzymać.

Pomóc może też powiedzenie o nim innym. W badaniu z 1989 roku, które przeprowadzili Hollenbeck, Charles Williams i Klein, studenci, którzy ogłosili trudny cel publicznie, byli w niego bardziej zaangażowani niż ci, którzy zachowali go dla siebie. Wypowiedzenie celu na głos dodaje chęć zachowania spójności w oczach innych.

O co pyta nasz test

Nasz test zaangażowania w cel ma 8 stwierdzeń i daje dwa wyniki. Determinacja to to, jak bardzo zależy ci na twoich celach i czy trzymasz się ich, gdy coś idzie źle: „Bardzo mi zależy na osiągnięciu wyznaczonych przeze mnie celów”. Dwa z jej czterech stwierdzeń liczą się odwrotnie, na przykład „Rezygnuję z celów, gdy napotykam pierwsze trudności”. Wytrwałość to wysiłek, który wciąż w nie wkładasz: „Wracam do swoich celów po porażkach lub przeszkodach”.

Test opiera się na pracach Hollenbecka i Kleina, a jedno stwierdzenie jest bliskie ich sformułowaniu, ale stwierdzenia napisaliśmy sami i podzieliliśmy je na dwa wyniki. Ich skala pyta o jeden konkretny cel, a nasza o twoje cele w ogóle. To więc narzędzie do autorefleksji, a nie zwalidowany kwestionariusz. Każde stwierdzenie oceniasz na pięciopunktowej skali od zdecydowanego braku zgody do zdecydowanej zgody.

Kiedy zmiana celu jest dobrą decyzją

Jedno ze stwierdzeń liczonych odwrotnie brzmi: „Łatwo zmieniam swoje cele, gdy coś nie idzie po mojej myśli”. Zgoda z nim obniża twój wynik, ale zmiana kursu bywa rozsądnym ruchem. W 2003 roku Carsten Wrosch, Michael Scheier i współpracownicy stwierdzili, że osoby, które potrafiły odpuścić cele, gdy te stały się nieosiągalne, zgłaszały lepszy dobrostan niż te, które dalej naciskały.

Czytaj więc swój wynik z myślą o swoich prawdziwych celach. Wysoki wynik pomaga przy celu, który wciąż warto osiągnąć. Jeśli masz wysoki wynik, a mimo to czujesz, że stoisz w miejscu, sprawdź, czy cel nadal pasuje do twojego życia, zanim zaczniesz się zastanawiać, czy starasz się wystarczająco. Niski wynik przy celu, na którym naprawdę ci zależy, to powód, by przyjrzeć się jego ważności i twojej wierze w powodzenie, czyli dwóm źródłom, które wskazali Locke i Latham.

O wytrwałości na przestrzeni lat więcej powie Skala Wytrwałości i Pasji (Grit) oraz artykuł o grit i celach długoterminowych. Jeśli twoje cele utykają, zanim w ogóle ruszą, przeczytaj, dlaczego odkładamy sprawy i jak przestać.