Zazdrość w związku: kiedy normalne uczucie staje się problemem

Na imprezie twoja druga połowa śmieje się z żartu nieznajomej osoby odrobinę za długo. Przez moment czujesz ukłucie. W drodze do domu to uczucie mija albo zamienia się w pytania, przeglądanie jej profili w mediach społecznościowych i chłodny wieczór. Obie reakcje nazywa się zazdrością, ale działają na związek zupełnie inaczej.

Nasz Test Zazdrości w Związku pyta, jak często pojawia się ta druga reakcja. To narzędzie edukacyjne, a nie diagnoza.

Trzy składniki zazdrości

W 1989 roku psycholodzy Susan Pfeiffer i Paul Wong zaproponowali, że zazdrość ma trzy składniki, i opracowali kwestionariusz, Multidimensional Jealousy Scale, żeby mierzyć je osobno.

Zazdrość emocjonalna to samo uczucie: niepokój, zranienie albo złość, gdy rywal wydaje się zbliżać. Zazdrość poznawcza to podejrzliwe myśli, takie jak zastanawianie się, czy druga połowa interesuje się kimś innym, albo wyobrażanie sobie scen, które się nie wydarzyły. Zazdrość behawioralna to to, co z tym robisz, na przykład sprawdzanie wiadomości, wypytywanie, gdzie była twoja druga połowa, albo pojawianie się bez zapowiedzi.

Pfeiffer i Wong uznawali emocjonalną reakcję na realne zagrożenie za częstą i zrozumiałą. Podejrzliwe myśli i sprawdzanie, które mogą pojawić się bez żadnego zagrożenia, to składniki, które wiązali z problemami w związku. Dlatego gdy przyglądasz się własnej zazdrości, więcej mówi to, co myślisz i robisz po ukłuciu, niż to, czy w ogóle je czujesz.

O co pyta nasz test

Wszystkie 10 stwierdzeń napisaliśmy sami na podstawie trzech składników opisanych przez Pfeiffer i Wonga, więc to narzędzie do autorefleksji, a nie zwalidowany kwestionariusz. Przy każdym stwierdzeniu wybierasz, jak często się zdarza: nigdy, rzadko, czasami, często albo prawie zawsze. Wszystkie odpowiedzi składają się na jeden wynik zazdrości.

Stwierdzenia obejmują wszystkie trzy składniki. „Zastanawiam się, czy moja druga połowa nie interesuje się kimś innym” dotyczy myśli. „Czuję ukłucie niepokoju, kiedy moja druga połowa śmieje się z kimś atrakcyjnym” dotyczy uczuć. „Analizuję, z kim moja druga połowa rozmawia, komu daje lajki i kogo obserwuje” dotyczy zachowania. Inne pytają o porównywanie się z byłymi partnerami i partnerkami drugiej połowy oraz o potrzebę częstych zapewnień.

Kiedy zazdrość staje się problemem

Niski lub średni wynik zwykle oznacza, że zazdrość pojawia się od czasu do czasu i mija. Wysoki wynik oznacza, że podejrzliwe myśli, sprawdzanie albo potrzeba zapewnień pojawiają się często. Wynik opisuje twoje odpowiedzi i nie powie ci, czy twoje obawy wobec konkretnej osoby są uzasadnione.

Zazdrości warto przyjrzeć się bliżej, gdy zajmuje ci dużo czasu, gdy sprawdzasz drugą połowę, choć nie masz ku temu powodu, albo gdy zepsuła już wiele dobrych chwil. Często wyrasta z niepewności co do siebie albo z wcześniejszych doświadczeń zawodu, a test stylu przywiązania może pokazać, czy rolę odgrywa lęk przed porzuceniem.

Rozważ rozmowę z psychologiem albo terapeutą par, jeśli zazdrość ciągle prowadzi do kłótni, jeśli nie możesz przestać sprawdzać albo jeśli towarzyszy jej stały niepokój lub obniżony nastrój. To samo dotyczy sytuacji, w której jesteś po drugiej stronie. Gdy zazdrość drugiej połowy zamienia się w kontrolę, na przykład w żądanie twoich haseł, ograniczanie tego, z kim możesz się widywać, albo groźby, chodzi o twoje bezpieczeństwo: porozmawiaj wtedy z kimś zaufanym lub ze specjalistą.

Więcej o tym, jak wczesne więzi kształtują dorosłe relacje, przeczytasz w tekście o tym, jak styl przywiązania wpływa na twoje relacje. Jeśli w twoim związku problemem jest zaufanie, zrób test zaufania w związku i przeczytaj, jak rozpoznać toksyczne relacje.