Zaufanie w związku: przewidywalność, niezawodność i wiara

Twoja druga połowa mówi, że odbierze cię o siódmej, i zjawia się o siódmej. To jeden rodzaj zaufania. Inny to pewność, że gdyby jutro przyszło ci stracić pracę, ta osoba zostałaby przy tobie. Psycholodzy traktują je jako różne warstwy, a budowanie tej drugiej trwa dłużej.

Trzy warstwy zaufania

W 1985 roku John Rempel, John Holmes i Mark Zanna opisali zaufanie w bliskich związkach jako złożone z trzech części. Przewidywalność to wiedza o tym, co zrobi druga osoba, oparta na tym, jak zachowywała się wcześniej. Niezawodność idzie dalej: widzisz w drugiej osobie kogoś, na kim można polegać, zwłaszcza gdy to ważne. Wiara patrzy w przyszłość. To pewność, że druga osoba będzie się o ciebie troszczyć także w przyszłości, w sytuacjach, których żadne z was nie potrafi jeszcze przewidzieć.

Rempel i współpracownicy postrzegali je jako etapy, które z czasem nadbudowują się jeden na drugim. W ich badaniu par to wiara najsilniej wiązała się z uczuciem miłości i szczęścia w związku.

Jak rośnie zaufanie

W 1989 roku Holmes i Rempel argumentowali, że zaufanie rośnie najbardziej w chwilach, w których druga osoba mogła postawić własne interesy na pierwszym miejscu, a zamiast tego wybrała związek. Życzliwość, która nic nie kosztuje, mówi mniej. Ktoś, kto wspiera cię przez trudny miesiąc albo dotrzymuje obietnicy, która stała się niewygodna, daje ci dowody, na których możesz później polegać.

To wyjaśnia też, dlaczego zaufanie potrafi szybko spaść. Jedna wyraźna zdrada może przeważyć lata przewidywalnego zachowania, bo pokazuje, jak ta osoba postępuje, gdy stawka jest wysoka.

O co pyta nasz test

Nasz test zaufania w związku ma 10 stwierdzeń, które napisaliśmy sami na podstawie modelu Rempela, więc to narzędzie do autorefleksji, a nie walidowany kwestionariusz. Odpowiadasz z myślą o obecnym związku albo o ostatnim bliskim związku, na pięciostopniowej skali od „zdecydowanie się nie zgadzam” do „zdecydowanie się zgadzam”.

Stwierdzenia dotykają wszystkich trzech warstw. „Wierzę, że moja druga połowa dotrzymuje obietnic” dotyczy przewidywalności, „Nasze wcześniejsze kryzysy pokazały mi, że mogę na niej/nim polegać” niezawodności, a „Nawet gdy się kłócimy, nie boję się, że związek się przez to skończy” wiary. Trzy stwierdzenia opisują brak zaufania, na przykład „Kiedy nie odpisuje przez kilka godzin, zaczynam podejrzewać najgorsze”. Są punktowane odwrotnie. Dostajesz jeden ogólny wynik zaufania, a test nie dzieli go na trzy warstwy.

Jak czytać wynik

Wysoki wynik oznacza, że czujesz się przy drugiej osobie bezpiecznie i poświęcasz mało energii na sprawdzanie jej. Niski wynik może mieć więcej niż jedną przyczynę. Druga osoba mogła dać ci realne powody do wątpliwości. Albo wcześniejsze związki nauczyły cię spodziewać się najgorszego i ten sam niepokój wnosisz do związku, który na to nie zasłużył. Sam wynik nie pozwala odróżnić tych sytuacji, ale ty często potrafisz, jeśli przyjrzysz się temu, co ta osoba faktycznie zrobiła.

Jeśli niskiemu wynikowi towarzyszy ciągłe sprawdzanie, strach przed drugą osobą albo poczucie, że ktoś cię kontroluje, rozmowa z psychologiem może pomóc ci oddzielić to, co należy do związku, od tego, co należy do twojej własnej historii.

Test stylu przywiązania i wpis o tym, jak styl przywiązania wpływa na twoje relacje, dotyczą tego drugiego rodzaju przyczyn. Jeśli głównym problemem jest podejrzliwość, zrób test zazdrości.